Grupe ljudi koje se po svojim načelima i uverenjima razlikuju od masovne kulture kojoj pripadaju, nazivaju se supkulturama.
Dok VEĆINA ljudi pasivno usvaja stilove i shvatanja koja su komercijalno nametnuta, MANJINE aktivno teže vrednostima koje smatraju subverzivnim.
Pre judaističko – hrišćansko - islamske dogme da je sakrivanje ljudske golotinje u javnosti stvar morala i časti, veći deo sveta je ličio na veliki nudistički kamp.
Stari Grci i Rimljani nisu bili opterećeni stidom od ljudskog tela, već su nosili odeću samo kada im je bilo neophodno.
Nudisti veruju da golo ljudsko , i .
Pojam nudizam ne podrazumeva da se obnažene aktivnosti izvode u seksualnom, već u porodično-prijateljskom kontekstu.
Nudizam se smatra za jednu od prvih poznatih supkultura, s obzirom da je Park Slobodne Svetlosti - prvi zvanični nudistički klub, osnovan 1903. godine u blizini Hamburga.
Nemački nudistički pokret je cvetao do početka dvadesetih kada je ugušen od strane nacističke partije.
U prvoj polovini dvadesetog veka, pojavljuje se prve supkulture - džez i swing.
su bili mladići i devojke meksičkog porekla u Americi tridesetih godina.
Kao etnička manjina, živeli su na margini, te su često poistovećivani sa bandama.
Slušali su i išli na igranke, govorili sopstvenim slengom i nosili specifična odela.
Stupivši u drugi svetski rat, američka vlada je donela zakon o zabrani zoot odela, zbog velike količine tkanine koja se utroši pri izradi.
I Francusku omladinu je neposredno pred drugi svetski rat zahvatila i zoot odela.
Po ugledu na Paćukose nastaje supkultura .
Činilo ju je nekoliko stotina mladih ljudi iz svih društvenih slojeva, a odeća karakteristicna za njih se sastojala od predugačkih kaputa, cokula i mini suknji.
odnosno swing omladina je sastavljena od nemačkih tinejdžera više-srednje klase koji su obožavali džez i swing, žudeli za američkim načinom života i protivili se vladajućoj nacističkoj partiji, pogotovo grupaciji Hitlerove omladine (Hitlerjugend).
Nosili su duge kose i šešire, dugačke kapute sa elegantnim šalovima i kišobrane.
Organizovali su džez koncerte, festivale i igranke na kojima se uzvikivalo
1941. godine Gestapo i Hitlerjugend započinju , uhapsivši više od trista članova.
Većinu su potšišali i vratili u škole, ali su neki od vođa završili u koncentracionim logorima.
Nakon drugog svetskog rata nastaje – moderan džez baziran na harmoniji, improvizaciji i brzom tempu.
Iz bi-bapa se izrodila .
je bio ljubitelj bi-bapa, koji je prihvatio životni stil džez muzičara:
od oblačenja, slenga, uživanja marihuane i drugih droga, do lagodnog odnosa prema životu, sarkastičnog humora, siromaštva po sopstvenom izboru i neobaveznih seksualnih odnosa.
je bila grupa američkih pisaca koji su proživeli četrdesete kao hipsteri, neprekidno putujući sa jednog na drugi kraj zemlje.
Pisac je uveo termin Bit Generacija da bi opisao sebe i svoje prijatelje, ali i kao globalni termin koji definiše anti-konformističku, andergraund omladinu koja se u to vreme okupljala u Njujorku.
je pojam plasiran od strane medija koji je pripadnike bit generacije opisivao kroz najpovršnije stereotipe, kao što su: jareća bradica i naočare za sunce.
Bit generacija je temelj svih formi alternativnih kultura do danas.
Takođe, izvršili su direktan uticaj na rokere, uzgajivši imidž buntovničke rok-zvezde.
1948. u Fontani, Kalifornija, osnovani su - klub za motoriste koji su tragali za uzbuđenjima u posleratnoj dosadi.
Vremenom su postali najpoznatija i najozloglašenija bajkerska banda.
Osnovna vizuelna identifikacija člana motorističkog kluba su njegove ‘boje’, odnosno kožni prsluk sa prišivenim oznakama na kojima su logo i naziv kluba, kao i grad i država gde je taj bajker učlanjen.
Boje Anđela Pakla su crvena i bela.
Kroz, više od pola veka dugu, , neizbrojivo je mnogo situacija u kojima su ovi bajkeri skandalizovali javnost svojom agresivnošću.
Tu spadaju i premlaćivanje demonstranata u maršu protiv vijetnamskog rata kao i između montrealskih mafijaških familija sa jedne, i kanadskih Anđela Pakla sa druge strane.
Rat je izbio kada su Anđeli hteli da preuzmu monopol nad celokupnom distribucijom narkotika i u periodu od osam godina stradalo je oko sto šezdeset ljudi, među kojima i dosta nevinih civila.
su japanske tinejdžerske moto bande.
Bave se dizajnom modifikacija za motore, kao što je podešavanje izduvne cevi da bude ekstremno glasna, ne bi li proizvodili što stravičniju buku, dok se u ogromnim grupama sporo i preteći voze kroz predgrađa.
Članovi bosozoku grupa se smatraju maloletnim kriminalcima i regrutnim mesom za , što vrlo često nije istina, jer se vozači uglavnom penzionišu, kad napune dvadeset godina, i vraćaju se u društvo .
Bosozoku motoristi su često obučeni u vojničke uniforme kakve su nosile kamikaze.
Ukrašavaju ih vojnim sloganima i Mandji svastikama, a čest detalj su i dugačke trake vezane oko čela, kao i hirurške maske.
Pedesetih godina se džez kultura, preko ritma i bluza transformisala u rokenrol.
Stigavši u Britaniju, rokenrol je pokrenuo novu supkulturu.
su bili ulični klinci koji su se muvali po posleratnim ruševinama u urbanim zonama.
Nosili su , te otud i njihov naziv – Tedi skraćeno od Edvard.
Izgled je podrazumevao vrećasti kaput širokih ramena, sužene pantalone, džombaste cipele – i ulaštene frizure sa bujnim zulufima a la Elvis Prisli.
je ideja da momci provode dosta vremena pred ogledalom bila društveno šokantna.
Među Tedsima je bilo i formiranih bandi koje su bile ozloglašene zbog brutalnih sukoba sa suparničkim grupama, ali najveći broj su vise zanimali .
Do kraja pedesitih godina, veliki broj Tedi bojsa su sebe opisivali kao Rokere.
u Engleskoj je obeležio – Modsa i Rokera.
su u početku mahom pripadali srednjem staležu.
Opsesivno su pratili nove modne i muzičke stilove, kao što su moderni džez i ritam i bluz i oblacili italijanska usko strukirana odela.
Izlazili su u klubove i često konzumirali amfetamine, radi celovečernjeg provoda. Vozili su skutere, jer su bili najzgodniji za povratak iz noćnog provoda.
je, sa sve mnogobrojnijim pristalicama, prihvatila i afro-američki soul i jamajčanski ska, a .
su poticali iz radničke klase.
Njihovo primarno interesovanje bili su motorcikli, te su preuzeli mačo-imidž bajkera iz američkih filmova.
Kupovali su standardne, fabričke motore i modifikovali ih u brze mašine.
nisu bili rado viđeni u pabovima i klubovima, uglavnom zbog načina odevanja i generalno prašnjavog izgleda.
Težili su ruralnijim krajevima, gde su mogli slobodnije da se trkaju po vangradskim putevima i obilaze usputne kafeterije.
Nisu uzimali droge, čak ih nisu ni razlikovali. Verovali su da su sve droge iste i da ih upotrebljavaju slabići.
Rokeri su prezirali Modse, doživljavajući ih kao feminizirane snobove, dok su ovi njih videli kao prljave i primitivne.
No, već godine, obe ove supkulture su izbledele iz javnog života, a oči javnosti su već bile uperene u dve nove grupacije – hipike i skinhedse.
Pošalji novi komentar